Św. Aleksy

prawo jazdy, testy, nauka alveo Buty Nike
Legendy o świętych należały, obok przesłanek o czynach bohaterskich, do kanonu utworów przedstawianych publicznie przez żonglerów. W Polsce ludzie tacy, śpiewający pieśni pobożne i dające wzory osobowe, nazywani byli jokulatorami. Pieśni takie śpiewane i rozpowszechniane były również przez żebraków – tzw. pieśń dziadowska. Bohater legendy: św. Aleksy, którego święto przypada na 17 lipca, jest postacią legendarną, której imię pochodzi z grecko-bizantyjskich wersji opowieści (VIII – IX wiek). Forma kanoniczna legendy miesza się w polskim przekazie z formą małżeńską – dzięki temu może bardziej odpowiadać zbiorowemu odbiorcy. Podkreślono tutaj tragedię postaci drugoplanowych oraz ich człowieczeństwo, zamazując nieco chrześcijańską wymowę. Dodatkowo, rozbudowano cudowną część poematu, wzbogacając ją o wątki bliższe ludowi niż stricte chrześcijańskie (myślenie magiczne). Postać Aleksego to wzór życia ascety zgodny z chrześcijańskimi wymogami: ubóstwo, czystość, pogarda dla ciała, ucieczka od świata.